Malarstwo marynistyczne w Polsce

grey Malarstwo marynistyczne w PolscePierwsze polskie obrazy marynistyczne przedstawiały bitwę morską, która przeszła do historii jako bitwa pod Oliwą. Tak więc kolejność pojawiania się poszczególnych wątków malarstwa marynistycznego była u nas podobna, jak w innych krajach europejskich, chociaż przesunięta w czasie o parę wieków. Można zatem stwierdzić, że historię polskiego malarstwa marynistycznego otwiera akwarela Adolfa Boya z 1633 r., przedstawiająca wspomnianą bitwę. Autorem drugiego dzieła poświęconego temu samemu wydarzeniu był Bartłomiej Miłwitz (obraz namalowany w 1650 r., został zniszczony w 1945 r.).

Rozkwit malarstwa marynistycznego w Polsce

W XVIII w., kiedy we Francji, Anglii, Wenecji czy Holandii powstały setki prac poświęconych wyłącznie tematyce morskiej, polska sztuka marynistyczna wzbogaciła się zaledwie o kilka pozycji, do których należy dzieło nieznanego malarza „Okręty w Wisłoujściu”. O wzrastającym, chociaż jeszcze bardzo dalekim od powszechności, zainteresowaniu tematyką marynistyczną wśród polskich artystów można mówić dopiero od połowy XIX w. Koniec wieku XIX przyniósł dalszy wzrost zainteresowania tematyką morską zarówno wśród polskich malarzy działających we Włoszech i Francji (np. Aleksander Gierymski czy Anna Bilińska-Bohdanowiczowa), jak też tworzących w Polsce. Znamienny jest fakt, że pierwsze polskie pejzaże nadbałtyckie, będące dziełem Stanisława Witkiewicza, powstały dopiero w 1885 r. w Połądze.

Na przełomie wieku XIX i XX oraz w pierwszych latach XX coraz więcej artystów, a wśród nich twórcy tej miary co Leon Wyczółkowski, Władysław Ślewiński, Jan Stanisławski, Ferdynand Ruszczyc, Józef Pankiewcz, Konrad Krzyżanowski, zaczęło interesować się morzem, a niektórzy z nich, jak np. Ślewiński, poświęcili tej tematyce znaczną część swego dorobku. Prawdziwy wybuch zainteresowania morzem, i to już zdecydowanie polskim Bałtykiem, jako tematem plastycznym nastąpił po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i dostępu do morza w 1920 r. Od tego czasu datuje się wielki wzrost liczby malarzy podejmujących tematy marynistyczne, aczkolwiek żywiołowość tego ruchu nie zawsze szła w parze z osiągnięciami artystycznymi wysokiej miary. Wśród zdeklarowanych malarzy polskiego morza i wybrzeża, portów i przystani, plaż i rybaków spotkać można w tym czasie obok nazwisk artystów powszechnie cenionych, jak Stanisław Kamocki, Stefan Filipkiewicz, Wojciech Weiss, także twórców nie cieszących się uznaniem, np. Włodzimierza Nałęcza czy Sotera Jaxę-Małachowskiego. Budujący się port w Gdyni ze szczególnym upodobaniem malowali, na przykład, Antoni Suchanek, Michalina Krzyżanowska, Wacław Zaboklicki, Kazimiera Pajzderska. Niezależnie od entuzjastów polskiego morza, we Francji malowali pejzaże nadmorskie z Bretanii i znad Morza Śródziemnego przebywający tam stale lub czasowo tacy polscy artyści, jak: Tadeusz Makowski, Józef Pankiewicz, Wacław Wąsowicz, Jan Rubczak, Piotr Potworowski.

Po II wojnie światowej nastąpił trwający do chwili obecnej okres nie spotykanego dotychczas zainteresowania tematyką marynistyczną. Morze, stocznie, porty stały się tematami popularnymi w naszej plastyce i podejmowanymi przez szerokie grono malarzy, głównie ze środowisk plastycznych wybrzeża gdańskiego i szczecińskiego, a także z głębi kraju. Ta orientacja na marynistykę sprzyja rozwojowi kultury morskiej naszego narodu.

Charakterystyka polskiego malarstwa marynistycznego

Polskich malarze mieli specyficzne podejście do tego tematu, znacznie różniące się od innych nacji nawykłych do obcowania z morzem. O ile dla narodów zżytych z morzem, świadomych jego roli w gospodarce i kulturze kraju, jest ono częścią pejzażu rodzinnego kraju, o tyle nasi malarze nie traktują morza w sposób naturalny, lecz widzą w nim żywioł groźny, dziki, tajemniczy, po części nawet fantastyczny. Motywy malarstwa marynistycznego, zwłaszcza francuskiego, w duchu romantycznym, napotkały na podatny grunt w wyobrażeniach polskich artystów na temat morza. Pełne grozy pożary statków, sztormy, burze, rozbitkowie walczący o życie, tajemnicze wschody i zachody słońca nad morzem stanowiły w tym czasie ulubiony wachlarz tematów podejmowanych przez prekursorów polskiej marynistyki, do których należeli m. in. Franciszek Ksawery Lampi, Henryk Pillati, Teofil Kwiatkowski czy Kazimierz Zwań. Niezależnie od tego nurtu zaczęły w drugiej połowie stulecia powstawać również pejzaże z wybrzeży włoskich i francuskich, malowane przez takich malarzy, jak Seweryn Mielżyński, Albert Zamett, Teofil Kwiatkowski.

 

 

Trafiłes na tę stronę szukając:

  • współczesna sztuka malarska
  • Malarstwo morskie pejzaze
  • barwy zimne obraz
  • polscy malarze
  • jak narysować morze w zimnych barwach
  • wspolczesne malarstwo marynistyczne
  • pejzaze morskie malarzy wloskich
  • nauka rysowania akwalero
  • marynistyka w malarstwie
  • współczesne malarstwo włoskie
  • pejzaze morskie w malarstwie
  • morze w malarstwie współczesnym
  • bitwy morskie w malarstwie
  • morze w malarstwie olejnym
  • polscy malarze maryniści
  • polski malarz malujący kolorowe obrazy
  • michalina zaboklicka
  • narysuj krajobraz w barwach chlodnych
  • obrazy marynistyczne bitwy
  • malarze marynistyczni
  • pejzaże w malarstwie
  • rysowane obrazki znad morza
  • roze namalowac
  • malarze marynisci
  • malarstwo marynistyczne w polsce

Leave a Reply

Powered by sweet Captcha